[Zerówki] Ćwiczenia i zabawy

Ćwiczenia artykulacyjne „ Naśladujemy odgłosy”.

Jedzie auto: brum, brum, brum,
po ulicy: szur, szur, szur.
Pędzi pociąg: czu, czu, czu,
mknie po szynach: fu, fu, fu.
Tramwaj dzwoni: dzeń, dzeń, dzeń
motor brzęczy: brzdęk, brzdęk, brzdęk.
Trąbi trąbka: tra, ta, ta
a bębenek: bam, bam, bam.
Na to żabki: rech, rech, rech,
biały bocian : kle, kle, kle.
Konik człapie: człap, człap, człap
woda z kranu: kap, kap, kap.
Pszczółka bzyczy: bzzy, bzzy , bzzy,
a wąż syczy: syy, syy, syy.
Baranbeczy: be, be, be,
a owieczka: me, me, me.

Zabawa ruchowa “ Pociągiem do Warszawy”. Dzieci tworzą pociąg, jedno jest maszynistą,
poruszają się po sali, powtarzając tekst.

Puf, puf! Pociąg rusza, podróż się zaczyna.
Już się koła toczą po stalowych szynach.
Jedzie pociąg, jedzie, mija rzekę, las.
- Panie maszynisto, dokąd wieziesz nas?
- Jadę do Warszawy. Droga to daleka.
Dużo tam podróżnych na peronie czeka.
Pędzi, pędzi pociąg, czas szybko ucieka.
Spójrzcie, już warszawskie domy widoczne z daleka!
Oto i Warszawa, ile świateł lśni!
- Panie maszynisto. Dziękujemy ci!

Zabawa „ Prawda czy fałsz?”.Dzieci określają, czy wypowiadane zdania są zgodne, czy niezgodne
z prawdą.

Ślimaki to ogromne zwierzaki.
• Biedroneczki są w paseczki.
• Żabki skaczą w trawie i pływają w stawie.
• Stokrotki mają kolorowe środki.
• Skowronek to ptaszek mały, ale śpiewak doskonały.
• Mrówki budują mrowiska, to rzecz jest oczywista.
• Ryby mówią ludzkim głosem i śpiewają czasem basem.
• Maki to kolorowe ptaki.
• Od chodzenia po rosie, rosną muchy w nosie.
• Na łące o poranku,spotkasz grzyby w dzbanku.
• Pracowite pszczoły robią miodek doskonały.
• Dzięcioł stuka w korę drzewa i korniki z niej wybiera.
• Kiedy świeci słońce, jest zimno na łące.

ZABAWY RUCHOWE Z HULA-HOP

7 zabaw gdy mamy 1 hula-hop i dzieci ustawione w kole

Przesyłka. Przed dziećmi rozpoczyna się wyścig z czasem. Pierwszy po otrzymaniu hula-hop musi przejść przez niego zaczynając od dołu, przekładając przez siebie do góry, po czym podaje kolejnemu uczestnikowi. Zabawa trwa, aż przejdzie cała kolejka. Sprawdzamy czas i zachęcamy do powtórzenia zadania w jeszcze szybszym wykonaniu. Na integrację.
Winda. Podobnie jak wyżej. Hula-hop wędruje z rąk do rąk, z tym że po otrzymaniu dziecko z góry opuszcza obręcz do dołu będą w środku i trzymając odpowiednio. Następnie znów podnosi do góry po czym przekazuje kolejnej osobie. Na integrację.
Nawlekanie. Dzieci łapią się za ręce, jeden z uczesników wkłada swoją rękę przez obręcz. Hula-hop rozpoczyna wędrówkę po kole. Nie można rozplątać rąk, trzeba umiejętnie podnosić ręce, zniżać się przechodzić przez obręcz, przeciskać się i zwinnie ustawiać. Na integrację.
Naśladuj. Hula-hop położone w środku. Jedno z dzieci staje w środku podnosi hulahop i pokazuje ruchy. Reszta bez hulahop powtarza. Na rozładowanie amosfery.
Zamiana. Hula-hop trzymane w środku przed 1 z uczestników, który wywołuje imieniem innego uczestnika. W trakcie wymiany następuje przełożenie przez siebie i wywołanie kolejnej osoby.
Latarnia świeci. Dzieci siedzą w kole. Każdy dostaje przyporządkowany numer, tak aby w danej cyfry było około 2-4 osób. Na sygnał danej cyfry dzieci biegną dookoła koła i ze swojego miejsca wbiegają do środka. Muszą jak najszybciej podnieść koło do góry. Wracają na miejsce do siedzenia. Na bieganie.
Latarnia gaśnie. Hula-hop trzymane w środku przez 1 z uczestników w górze. Na sygnał latarnia gaśnie – dziecko siada i kładzie hulahop na ziemię i woła po cichu inną osobę, która zaświeci na nowo latarnię. Na poznanie się, poznanie imion i rozładowanie atmosfery..

7 zabaw gdym mamy 2 hula-hop i dzieci ustawione w rzędach.

Wagonik. Pierwszy uczestnik – to maszynista – nakłada na siebie obręcz i biegnie normalnie lub slalomem do wyznaczonego punktu. Tam nawraca i biegnie szybko po kolejną osobę, która łapie hula-hop jeszcze nie wchodząc do niego – jest wagonikiem. Biegną we dwójkę. Następnie po powrocie następują szybkie zmiany. Wagonik staje się maszynistą i szybko bierze kolejny wagonik osobę z kolejki.
Kolejka górska. Pierwszy uczestnik biegnie slalomem i nawraca w wyznaczonym punkcie. Biegnie po kolejną osobę, która łapie hula-hop jedną ręką. Biegną znów tam i z powrotem. Ostatni łapie za rękę kolejnego uczestnika. Tworzy się znany bieg drużynowy, ale z elementem trzymania hula-hop.
Mały tunel. Biegnie pierwszy uczestnik do leżącego hula-hop, przechodzi przez niego i wraca po kolejną osobę. Następnie biegną we dwójkę ( dalej trójkę, czwórkę, …) i przechodzą przez obręcz nie mogąc się rozłączyć. Która drużyna wykona zadanie pierwsza.
Wyspa. Biegnie pierwszy z uczestników do obręczy leżącej na ziemi, która jest bezpieczną wyspą. Gdy dobiegnie woła kolejną osobę ustalonym sygnałem np. krzycząc Bezpieczny. Startuje kolejny uczestnik – na koniec cała drużyna musi stanąć tak aby nie wychodzić poza obręcz.
Przeszkoda z obrotem. Jeden z uczestników stoi po środku trasy biegu trzymając obręcz pionowo nisko nad ziemią. Każdy uczestnik z drużyny ma za zadanie dobiec do trzymającego, przebiec dookoła i przejść przez hula-hop i pobiec do końca trasy i wrócić. Może podczas powrotu wymienić trzymającego, który wraca do drużyny i daje sygnał do startu kolejnej osobie.
Przeprawa. Jeden uczestnik z grupy na stoi przeciwko – jest w połowie odległości do wyznaczonego punktu – to środkowy. Pierwszy z kolejki rzuca w kierunku. Gdy obręcz zostanie złapana może bezpiecznie przebiec na drugą stronę. Środkowy odrzuca hula-hop. Następuje kolejny rzut. Gdy cała drużyna znajdzie się po drugiej strony przeprawy zadanie jest wykonane. Na koniec środkowy wraca do drużyny – może zostawić koło na środku lub rzucić do pierwszego, który przebył przeprawę.
Stonoga. Pierwszy z uczestników przechodzi przez obręcz i podaje górą po czym hula-hop przechodzi po rękach wszystkich uczestników na sam koniec drużyny. Wtedy ostatni bierze nasz rekwizyt i biegnie na sam przód, przechodzi przez obręcz i znów hula-hop wędruje górą do następnego, ostatniego w rzędzie. Grupa posuwa się powoli do przodu. Jak szybko stonoga dojdzie do wyznaczonego punktu.